Ανηφόρισα λοιπόν για Ομόνοια, όπου και έφτασα λίγο καθυστερημένα, αφού είχαν τελειώσει οι ομιλίες και μόλις είχε αρχίσει η πορεία με προορισμό το Σύνταγμα. Αρκετός ο κόσμος, αλλά ειδικά οι μαθητές. Έβλεπες παντού πικέτες με την αναγραφή "ΣΑΣΑ" (Συντονιστικό Αγώνα Σχολείων Αθήνας). Μπράβο στα παιδιά.
Μετά το τέλος της πορείας, καθώς καθόμουν στην Ομόνοια και μιλούσα με 2 παιδιά, είδα και την άλλη πορεία, αυτή που ξεκίνησε από τα Προπύλαια και συμμετείχαν οι "ανεξάρτητοι" και "αυτόνομοι" του φοιτητικού κινήματος ΑΡΕΝ, ΕΑΑΚ και δε ξέρω ποιοι άλλοι...
Το θέμα τούτου του ποστ όμως είναι άλλο. Καθώς επέστρεφα με τον Ηλεκτρικό στον Πειραιά, σε μια στάση (Πετράλωνα αν θυμάμαι καλά) μπήκε μέσα μια γυναίκα που συνόδευε έναν ηλικιωμένο τυφλό. Τον βοήθησε να κάτσει και μετά από 2-3 στάσεις που κατέβηκε, απευθυνόμενη σε μας τους υπόλοιπους, μας είπε ότι ο κύριος πάει Πειραιά και ρώτησε αν πάει κάποιος από μας Πειραιά για να τον βοηθήσουμε. Αφού της είπα ότι εγώ πάω Πειραιά, ο ίδιος ο ηλικιωμένος που με άκουσε είπε "ευχαριστώ παιδιά... όχι τίποτα, αλλά είμαι 100% τυφλός"... Σα να ήθελε να δικαιολογηθεί για το πρόβλημα του... Σα να ένοιωθε ενοχές...
Μέχρι να φτάσουμε Πειραιά, έλεγε ότι για ένα σπίτι που έχει στο χωριό και στο οποίο έχουν να πάνε 5 χρόνια, του ζητάει η ΔΕΗ 150 ευρώ (χρέος) επειδή λέει το ρολόι είναι μέσα στο σπίτι και όχι έξω... Το σπίτι βέβαια είναι πολύ παλιό, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τη ΔΕΗ... Τα 800 ευρώ σύνταξη που παίρνει, μάλλον τον καθιστούν πλούσιο κατά τη ΔΕΗ...
Όταν φτάσαμε τον βοήθησα να σηκωθεί και καθώς βγαίναμε λέει, "έχω χάσει την πιο αναγκαία αίσθηση του ανθρώπου... κι αυτό από ένα τραύμα..."! Πηγαίνοντας προς την έξοδο του σταθμού, συνέχισε "...Τραύμα από βόμβα στο Γράμμο..."! Καταλαβαίνετε πως ένοιωσα... Αμέσως τον ρώτησα πότε έγινε το περιστατικό, ποια χρονολογία κτλ και λέει "το '49, στα τελευταία... που έπεσε ο Γράμμος..."!
Ένας άνθρωπος που πάλεψε για την ελευθερία, την ανεξαρτησία, τη δημοκρατία, για τον ίδιο το λαό εν τέλει, χάνοντας στον αγώνα αυτό την πιο σημαντική απ' τις ανθρώπινες αισθήσεις, ανταμοίβεται με 800 ευρώ σύνταξη και χρέος απ' τη ΔΕΗ... Στην Ελλάς της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2008...
* * *
ΥΓ: Ααα ξέχασα, βγήκε ο Ομπάμα! Θα αλλάξουν όλα...
Ρητορική ερώτηση:
Αν με τους λευκούς προέδρους των ΗΠΑ η μοίρα των λαών της γης ήταν μαύρη, με το μαύρο πρόεδρο, τι μας περιμένει?



