Πρωταθλήτρια 2009 η Cienfuegos!

Μιας και στα ελληνικά αθλητικά δρώμενα ουσιαστικά "δεν κουνιέται φύλλο" (γιατί όσον αφορά τις εντυπώσεις γίνεται "της κακομοίρας"), είπα να γράψω λίγα πραγματάκια για το τελευταίο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Κούβας. Μετά και το αφιέρωμα που είχα κάνει πριν πολύ καιρό, έχει μια κάποια αξία νομίζω...

Πρωταθλήτρια ομάδα στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Κούβας για την περίοδο 2008-2009, η FC Cienfuegos (για δεύτερη συνεχή χρονιά). Αυτό ήταν το τέταρτο πρωτάθλημα συνολικά στην ιστορία της. Καθότι η ομάδα έχει ως χρώματα το πράσινο και το άσπρο (όμοια με του Παναθηναϊκού) της έχω μια αδυναμία! :p

Στους δύο τελικούς για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, οι πράσινοι είχαν μία νίκη και μια ισοπαλία με αντίπαλο τη Villa Clara (2-0 με δύο γκολ του Diosney Pez και 1-1 με γκολ των Yosniel Mesa και Yenier Márquez).

Τη δεύτερη θέση λοιπόν κατέλαβε η Villa Clara και την τρίτη η Camagüey.

Πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος ήταν ο Maikel Celada της Las Tunas με 15 γκολ!

Όσοι ενδιαφέρονται για τα πλήρη στατιστικά και τις βαθμολογίες, μπορούν να ρίξουν μια ματιά >> εδώ & εδώ.

Βαρεμάρας συνέχεια...

...στην άδεια και άχαρη Αθήνα!

Ελπίζουμε σε κάποια εξόρμηση το προσεχές Σ/Κ...

Πιθανός προορισμός? Αίγινα...

Τι λέτε? Ψήνεται κανείς?

Αύγουστος

...το λυπητερό τραγούδι του Αυγούστου (κατά το γνωστό άσμα) αντηχεί στα αυτιά μου από τη στιγμή που έφυγα απ' τα πάτρια για να επιστρέψω στον καύσωνα της άχαρης Αθήνας. Οι δυο βδομάδες διακοπών πέρασαν ευχάριστα, αλλά και γρήγορα, δυστυχώς. Οι μεσημεριανές ταβλομαχίες με τον Μ. και τον Α. τέλειωσαν. Η γκαντεμιά μου ήταν τεράστια βέβαια, αλλά δεν πειράζει. Η βόλτα με τη βάρκα του Μ. για το σήκωμα των παραγαδιών ήταν επίσης ωραία, αν και η ψαριά μας δεν ήταν μεγάλη, το αντίθετο θα έλεγα, αλλά σημασία είχε το ταξίδι...

Την τελευταία βραδιά στο νησί, η μελαγχολία μου συνοδεύτηκε από αρκετό αλκοόλ, τεκίλες και τα συναφή, 2 τσιγάρα (ναι το έχω κόψει και είμαι αντικαπνιστής, αλλά ήταν μια κάποια λύση εκείνη την ώρα), κρέπα στις 6 το πρωί, και στομάχι άστα βράστα στις 9 που σηκώθηκα να πάω στο αεροδρόμιο.

Εκεί, άρχισε άλλο ένα ταξίδι, διαφορετικό από τα προηγούμενα. Μια μοντέλα (ονόματι Κατερίνα Στικούδη), την οποία δεν γνώρισα παρά μόνο όταν έβγαλε τα τεράστια γυαλιά ηλίου που φορούσε και κάτι παιδιά μου είπαν ποια είναι και ότι παρουσιάζει μια εκπομπή (Mega Star), ήταν στην Κάσο, δε ξέρω για ποιο λόγο. Πολύ κακότροπη και ψώνιο από όσο κατάλαβα...

Στο αεροδρόμιο της Ρόδου, είχα ένα ευχάριστο συναπάντημα με τους Χαϊνηδες, οι οποίοι μετά την Ανάφη βρέθηκαν στη Ρόδο και από 'κει έφευγαν για τον επόμενο σταθμό της περιοδείας τους. Ο Αποστολάκης θα μου μιλούσε ακόμα, αν εγώ δεν έφευγα, για να μάθω πότε αναχωρεί επιτέλους η πτήση για Αθήνα. Αλήθεια, αυτοί που γκρίνιαζαν τόσα χρόνια για τις καθυστερήσεις της κρατικής Ολυμπιακής, τι λένε τώρα για τις 2ωρες (και περισσότερο) καθυστερήσεις υπό το νέο καθεστώς??

Από Ρόδο μέχρι Αθήνα, συνταξιδιώτισσα μου ήταν και άλλη μια μοντέλα, η Τζούλια (μια είναι η Τζούλια) :p... Συναρπαστικό ταξίδι αν μη τι άλλο εε?

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ευχαριστώ στην παρέα μου για αυτές τις όμορφες και χαλαρωτικές δυο βδομάδες που πέρασα... Στον φίλο Μ., καθώς και στους Μ. και Α., στη Μυτιληνιά Χ. που γνώρισα εκεί, καθώς και στην Ν.! Ευχαριστώ παιδιά...

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού, δημιουργικό και με πολλές βουτιές!

Νεστορίου το ανάγνωσμα, πρόσχωμεν!

Πόσο ωραία είναι η Παρασκευή, όταν είναι η τελευταία μέρα στη δουλειά πριν τις (όποιες) διακοπές?

Μιας και δεν είδα να έγραψε κανείς, ας πω λίγα πράγματα για τη συνάντηση μας στο Νεστόριο με μερικούς από τους red bloggers. Βρεθήκαμε λοιπόν με τον Apatri, το Rocean, το RadioCollectiva και τον Electronic-Mojito (που δυστυχώς έχει εδώ και καιρό κλείσει το blog του). Ήταν να 'ρθουν κι άλλοι όπως μου είπε ο Rocean, αλλά λόγω χρεώσεων στο χώρο δε μπόρεσαν...

Με τους ανωτέρω λοιπόν μιλήσαμε ουσιαστικά περί ανέμων και υδάτων (ειδικά στην αρχή όταν εγώ συνάντησα τους Rocean και RadioCollectiva). Μιλήσαμε για τα Χανιά, τη Πτολεμαϊδα και τη Ξάνθη, για προγραμματισμό και ποδήλατα.

Μιλήσαμε για τα blogs και για τους red bloggers, καθώς και για τις Ευρωεκλογές, τους φασίστες, την επίθεση στο ΚΚΕ, κτλ...

Μιλήσαμε για τον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό, την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ, τον Άρη και τον Ηρακλή, και για το ποδόσφαιρο γενικότερα. Η "λαϊκή προέλευση" των ομάδων μας απασχόλησε ιδιαιτέρως, και αναμένω από τον RadioCollectiva σχετικό κείμενο!

Μιλήσαμε επίσης για μουσική, δε θα μπορούσε άλλωστε να λείπει από την ατζέντα μας!
Τέλος, με το μπάρμαν της παρέας (Electronic-Mojito ντε!), μιλήσαμε και για κοκτέιλ, καθότι του ζήτησα συμβουλές για να φτιάξω Cuba Libre και Pina Colada... :p

Αυτά τα ολίγα προς το παρόν.

Το βράδυ αναχωρώ για τα πάτρια και επιστρέφω αρχές Αυγούστου...

Καλές και δημιουργικές διακοπές αδέρφια!

Φωτοεντυπώσεις από το Νεστόριο

Σάββατο 11/7 πρωί πρωί, το στήσιμο:



Αργότερα, η πρώτη εξερεύνηση:










Σάββατο βραδάκι, η εκδήλωση για τον Δ.Σ.Ε:


Σάββατο μεσάνυχτα, "εξερεύνηση":


Κυριακή πρωί:


Κυριακή, η εκδήλωση στη Λυκόραχη:

Κολέγια...

Το «επιχείρημα» των υπερασπιστών της ιδιωτικοποίησης της Παιδείας έρχεται και ξανάρχεται: «Οποιος μπορεί και θέλει γιατί να μην πληρώνει για να σπουδάζει;», υποστηρίζουν... αθώα.

Όμως, πίσω από την «αθωότητα» του «πληρώνω για να σπουδάζω», εκείνο που κρύβεται είναι ένας κατηφορικός μονόδρομος που στο τέρμα του γράφει: «Σπουδάζει μόνο όποιος (έχει να) πληρώνει»...

Ομοίως, πίσω από το «πληρώνω για να έχω παροχές Υγείας» εκείνο που κρύβεται είναι το «παροχές Υγείας έχει μόνο όποιος (μπορεί να) πληρώνει»...

Πίσω από το «πληρώνω για να έχω Ασφάλιση» κρύβεται το «Ασφάλιση έχει μόνος αυτός που πληρώνει»...

Με άλλα λόγια, η πολιτική υπέρ των ιδιωτικών «πανεπιστημίων» δεν συνιστά μια «άσκηση ελευθερίας», όπως θέλουν να την πουλήσουν στην κοινωνία. Είναι μια βαθύτατα αντιδραστική τομή που εξοστρακίζει δικαιώματα όπως η Παιδεία, η Υγεία, η Ασφάλιση από τον αυτονόητα δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα τους, στη σφαίρα των «εμπορευμάτων» που απευθύνονται μόνο σε όσους έχουν για να τα «αγοράσουν».

(διά χειρός Νίκου Μπογιόπουλου)

ΥΓ: Χωρίς κανένα επιπλέον δικό μου σχόλιο...

Να ξέρετε

...ότι εκτιμώ ιδιαίτερα τον κόπο σας και τα σχόλια που μου γράφετε. Δεν απαντώ λόγω έλλειψης χρόνου, μα πάντα τα διαβάζω και τα επεξεργάζομαι. Αισθάνομαι άσχημα που τους τελευταίους μήνες τις περισσότερες φορές δεν απαντώ στα σχόλια σας. Νοιώθω ότι "χάνεται" η "επικοινωνία" που αναπτύσσαμε παλιότερα με τους διαλόγους στα σχόλια. Όμως, ο χρόνος είναι λίγος και τρέχει. Επίσης η διάθεση δεν είναι και η καλύτερη, όσον αφορά το blog. Προτιμώ να διαβάζω τα σχόλια σας και τα post στα δικά σας blogs παρά να απαντώ στα εδώ σχόλια... Παρότι δε μου αρέσει να αφήνω αναπάντητα σχόλια, γιατί το θεωρώ έλλειψη "σεβασμού" στον κόπο που έκανε αυτός που το έγραψε... Άλλωστε εξ αιτίας του blog έχω γνωρίσει άτομα που εκτιμώ πολύ (El, Partizana, Bazoma, Xaroylita, Opou Fygei Fygei, και άλλους)...

Κατά καιρούς έχω σκεφτεί ακόμα και το "κλείσιμο" του blog, όμως πάντα το ξανασκέφτομαι και ανακαλώ την απόφαση... Ελπίζοντας ότι η διάθεση θα επανέλθει κάποια στιγμή. Μέχρι τότε σας παρακολουθώ συνεχώς και προσθέτω κι από δω καμιά κουβέντα που και που...

Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν θα ανέβω στο διήμερο στο Νεστώριο. Η διάθεση που λέγαμε και παραπάνω. Τελευταία στιγμή θα ληφθεί η απόφαση μάλλον...

ΥΓ: Ιδιαίτερο "ευχαριστώ" οφείλω στον Κόκκινο Γαύρο, που ίσως είναι ο πιο "αδικημένος" αναγνώστης μου, με την έννοια ότι τα περισσότερα σχόλια του έμειναν αναπάντητα από πλευράς μου, αλλά παρόλα αυτά συνεχίζει να προσφέρει χρήσιμα σχόλια...

ΥΓ2: Αγαπητή Krotkaya σου χρωστάω ένα mail, ελπίζω να απαντήσω σύντομα...

Συναυλιακά

Επειδή έχω καιρό να γράψω και δεν έχω όρεξη για να αναλωθώ στο γράψιμο κάποιου "σοβαρού" θέματος θα αρκεστώ να πω περιληπτικά μερικά συναυλιακά νέα...

Συναυλία πρώτη:

Το Σάββατο 26 Ιούνη μεσημέρι αρχίσαμε με το αμάξι την εκδρομούλα για Μαλακάσα. Φτάσαμε απογευματάκι λίγο πριν βγουν στην κεντρική σκηνή οι Gogol Bordello. Ένα φοβερό gipsy punk γκρουπ που συνδυάζει τη τσιγγάνικη μουσική με το φλαμένκο, το ροκ, το πανκ, το σκα. Οι άνθρωποι ήταν πολύ καλοί, με απίστευτη ενέργεια επί σκηνής.

Στη συνέχεια τη σκυτάλη πήρε ο Moby. Εκπληκτικός μουσικός. Ίσως όμως και κατσικοπόδαρος, αφού δήλωσε ότι "χαίρεται κάθε φορά που τραγουδάει στην Αθήνα γιατί ποτέ δε βρέχει" και τις δυο επόμενες μέρες ακυρώθηκε το Rockwave Festival λόγω βροχής!! Η μαύρη τραγουδίστρια (δε θυμάμαι όνομα γι' αυτό λέω μαύρη) που τον συνόδευε ήταν εκπληκτική!! Αυτό που λέμε ΦΩΝΑΡΑ!

Στο τέλος εμφανίστηκαν οι Placebo, που για μένα είναι ψιλοβαρετοί ως γκρουπ. Έχουν όμως πολύ φανατικό κοινό στην Ελλάδα και αυτό φάνηκε και στο τέλος της συναυλίας, όταν και ξαναβγήκαν στη σκηνή δυο φορές... Κάτι που μου την έσπασε, ήταν η συνεχής αλλαγή οργάνων (κιθάρας και μπάσου) των δυο "ονομάτων" του γκρουπ, μετά από κάθε τραγούδι...

Εν τέλει, γενικά καλή εμπειρία το φεστιβάλ, αν εξαιρέσει κανείς τη βρώμα των μπάφων και το ότι πληρώνεις και 50 ευρώ για να μαστουρώσεις παρά τη θέληση σου... :p


Συναυλία δεύτερη:

Χτες, 1η Ιούλη 2009, στο θέατρο Πέτρας, εμφανίστηκε ο Σωκράτης Μάλαμας. Σε ένα κατάμεστο θέατρο, όπου εκτός από τους μέσα, πολύς κόσμος υπήρχε και γύρω γύρω στα βράχια. Έτσι ο Σωκράτης όταν βγήκε στη σκηνή είπε "εσείς εκεί ψηλά, να είστε ισσόροποι και νηφάλιοι. Έχετε την αγάπη μας και τα φιλιά μας". Προσοχή: Απευθυνόταν σε ανθρώπους που δεν πλήρωσαν εισιτήριο για να τον δουν. Αυτό λέει πολλά νομίζω...
Το πρόγραμμα ήταν πολύ καλό. Στιγμές που άξιζαν, το ρεμπέτικο στο τέλος μόνο με την κιθάρα του Σωκράτη ("Μάγκικο μελαχροινό" του Μάρκου), καθώς και οι διασκευές από Τρύπες και Σιδηρόπουλο. Η φωνή της Μαρίνας Δακανάλη πολύ όμορφη. Οι μουσικοί που πλαισίωναν επίσης πολύ καλοί.
Άλλες στιγμές που άξιζαν: οι 2 φορές που ο Σωκράτης ξέχασε τους στίχους των τραγουδιών ("στην Αμερική" και σε άλλο ένα που δε θυμάμαι), είχαν γούστο κι αυτά...
Η συναυλία άρχισε στις 21:45 και τέλειωσε στη 1:00! Έπιασαν τόπο τα 20 ευρώ... ;-)

Βιντεάκι από χτες ("Όταν χαράζει" - Μουσική/Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου):

Περί κρίσεως...

Ένα κομμάτι της εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας κατασκευάζεται από την κατασκευαστική εταιρεία του κύριου Πέρεθ. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Πέρεθ είναι ο πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, που προ ολίγων ημερών «αγόρασε» από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τον ποδοσφαιριστή Κριστιάνο Ρονάλντο έναντι 95 εκατομμυρίων ευρώ και τον ποδοσφαιριστή Κακά από τη Μίλαν έναντι άλλων 67.2 εκατομμυρίων!

Με άλλα λόγια (στο πλαίσιο των περίφημων «ελευθεριών» του Μάαστριχτ με πρώτη αυτή της ελευθερίας κίνησης του κεφαλαίου) ένα μέρος των παραπάνω αστρονομικών ποσών, καταβλήθηκε ήδη από τους Έλληνες φορολογούμενους. Αν υπολογίσουμε επίσης τους αστρονομικούς μισθούς τους (9 εκατομμύρια το χρόνο για τον Κακά), και εκεί ένα μέρος θα πληρώνεται από τον Έλληνα εργαζόμενο, μέσω των διοδίων που έρχονται...

Αλήθεια, πως γίνεται εν μέσω κρίσης, όταν "τα αφεντικά" (εργοδότες όπως τους αποκαλούν οι μικροαστοί που έχουν τη γνώμη ότι όταν δεν υπάρχουν "αφεντικά" δεν υπάρχουν και δουλειές) λένε ότι αδυνατούν να δώσουν χρήματα στους εργαζόμενους, και ακόμα χειρότερα τους παίρνουν πίσω και τα λίγα που τους δίνουν, να "ρίχνουν" στην αγορά τέτοια "τρελά" ποσά για την "αγορά" ποδοσφαιριστών??

Αλήθεια, πως γίνεται τη μια στιγμή το πολιτικό σύστημα (οι κατά χώρα κυβερνήσεις ειδικά) να προσπαθούνε με νύχια και με δόντια να πείσουν το λαό, ότι η κρίση πλήττει το Κεφάλαιο (δεν το λένε βεβαίως έτσι χύμα με το όνομα του) και γι' αυτό (δήθεν) του δίνουν δάνεια για να το σώσουν (βλέπε πχ δάνειο 27 εκατομμυρίων ευρώ στους εν Ελλάδι τραπεζίτες) και ταυτόχρονα οι ίδιοι οι κεφαλαιοκράτες να αποδεικνύουν ότι η κρίση μόνο το Κεφάλαιο δεν ακουμπάει???

* * *

Σημερινό πρωτοσέλιδο φυλλάδας "Πράσινης": "Τιμάει την ιστορία του! Τέλος εποχής για το Γιάννη Γκούμα με διπλή πρόταση του Παναθηναϊκού αντάξια της προσφοράς του"!!! Άκουσον άκουσον!! Αυτοί που κόβουν με το έτσι θέλω τη μπάλα στο Γκούμα έχουν το θράσσος και μιλάνε για "τιμή", "ιστορία", "πρόταση αντάξια της προσφοράς του" και άλλα τέτοια (τουλάχιστον) τραγελαφικά!! Ξεκάθαρος εκβιασμός στον αθλητή Γκούμα με δεδομένη την αγάπη του για την ομάδα... Να τους χαίρεστε!

* * *

Σαν προχθές γεννήθηκε ο μεγάλος Αργεντινός κομμουνιστής επαναστάτης Ερνέστο Τσε Γκεβάρα (14 Ιούνη 1928). Σαν σήμερα πέθανε ο μεγάλος Άρης Βελουχιώτης, γέννημα θρέμμα του ΚΚΕ (16 Ιούνη 1945). Η ζωή και η δράση τους, φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Χωρίς άλλα σχόλια.

Συμπεράσματα απόχης...

Είπα να δώσω κι εγώ μερικά συμπεράσματα για τις Ευρωεκλογές, μιας και ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του απ' το βράδυ της Κυριακής.

Ξεκινάω από την ιδιότητα μου ως εκλογικός αντιπρόσωπος σε ένα από τα πολλά εκλογικά τμήματα του Πειραιά. Στο τμήμα μου δεν υπήρχε αντιπρόσωπος της ΝΔ, αλλά μόνο του ΠΑΣΟΚ. Επίσης από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ υπήρχε ένας επόπτης για όλο το σχολείο και πέρασε 2-3 φορές όλη τη μέρα από το τμήμα. Επίσης πέρασε μια φορά ένας εκπρόσωπος των Πράσινων (μάλλον είχε υπό την εποπτεία του πολλά σχολεία γιατί έκατσε 1 λεπτό με το ρολόι :p). Επίσης μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι δεν υπήρχε αντιπρόσωπος του ΛΑΟΣ, αλλά πέρασε κάποιος της "Χρυσής Αυγής"!! Ο αντιπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ οφείλω να πω ότι ήταν αρκετά ήρεμος και δεν είχαμε κανένα πρόβλημα. Επίσης η δικαστικός αντιπρόσωπος ήταν πολύ καλή, συζητήσιμη και όταν δεν υπήρχε κόσμος (την περισσότερη ώρα δηλαδή ελέω αποχής) πιάναμε την κουβέντα (όλοι μαζί και με την εφορευτική επιτροπή).

Η "φάση" της διαδικασίας: Έρχεται κάποιος με κονκάρδες της ΝΔ κτλ, φορτωμένος με καφέδες σάντουιτς, κρουασάν, και φώναζε "που είναι ο αντιπρόσωπος της ΝΔ??"! Όταν του είπα ότι δεν υπάρχει με κοίταξε περίεργα νομίζοντας ότι του κάνω πλάκα!! Χαχα...

Οι "φάσεις" της καταμέτρησης: Ένα σκισμένο στα τέσσερα ψηφοδέλτιο του "Κόμματος των Νέων"! Ένα άλλο που έγραφε πάνω κάτι γενικόλογες βρισιές που δε θυμάμαι του κόμματος "ΛΕΥΚΟ"... Και ένα άλλο που ήταν 2 ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ στον ίδιο φάκελο. Δεν είπε ο φίλος Πασόκος τίποτα, δεν έφερε καμιά αντίρρηση, οπότε άκυρο... Ψιλοπράμματα γενικώς...

Όσον αφορά τα συνολικά αποτελέσματα. ΠΑΣΟΚ 36.64% νικητής. ΝΔ 32.29% χαμένη. ΚΚΕ 8.35% χαμένο. ΛΑΟΣ 7.15% νικητής. ΣΥΡΙΖΑ 4.7% χαμένος. Οικολόγοι - Πράσινοι νικητές. Αυτά τα συμπεράσματα ακούγονται κατά κόρον από τους αστούς δημοσιοκάφρους αναλυτές!! Η αλήθεια όμως είναι τελείως διαφορετική...

ΠΑΣΟΚ και ΝΔ διατηρούν το δικομματικό ποσοστό στο 70%. Το αποτέλεσμα βεβαίως που δίνει αυτό το ποσοστό δεν καθρεφτίζει τη βούληση του λαού γενικώς, αλλά αυτών που ψήφισαν, που καμιά σχέση δεν έχουν μεταξύ τους. Άλλο 10 εκατομύρια κι άλλο 5!

Και οι δύο εκπρόσωποι του δικομματισμού εκλέγουν από 8 ευρωβουλευτές. Ποιος είναι πρώτος και ποιος δεύτερος καμία απολύτως σημασία δεν έχει για τα λαϊκά συμφέροντα!

Στο ΛΑΟΣ ας μη χαίρονται τόσο πολύ. Σαφώς και η άνοδος τους στο 7% είναι επικίνδυνη, αλλά μη τρελαθούμε κιόλας, δανεικοί απ' τη ΝΔ είναι... Μουχλιασμένα μυαλά που είπαν να το παίξουν ναζιάρικα στον Κωστάκη για να τους κάνει τα χατίρια...

Ο ΣΥΡΙΖΑ (το κόμμα της Νεολαίας κατά κάποιους) έτσι όπως ανέβηκε απότομα (δημοσκοπικά), επανήλθε και προσγειώθηκε ανώμαλα στην πραγματικότητα! Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο!

Οικολόγοι-Πράσινοι, το πιο πρόσφατο δημιούργημα των δημοσκόπων, που το "έστελναν" στο 8-10% και στην 3η θέση προ 2 εβδομάδων, πήρε το 3.5% και πολύ του είναι...

Ας έρθουμε και στο ΚΚΕ τώρα. Το Κόμμα που εδώ και μερικούς μήνες, δεχόταν επίθεση από ολόκληρο το πολιτικό σύστημα (Πάγκαλος -και όλον- ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ αρκετές φορές, Οικολόγοι διά Τρεμόπουλου και Καφετζόπουλου, Δράση διά ηθοποιού Μαρκουλάκη και ΝΔ βεβαίως σιωπηλά), με αφορμή (δήθεν) το "Γερμανό" και τα οικονομικά του! Η μια προβοκάτσια διαδεχόταν την άλλη με ρυθμούς πολυβόλου. Κι όμως! Αυτό το Κόμμα, κατόρθωσε για τρίτη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση να λάβει ποσοστό άνω του 8%!! Θυμίζω, ευρωεκλογές 2004 - 9.5%, βουλευτικές 2007 - 8.2%, ευρωεκλογές 2009 - 8.35%!! Αλήθεια αγαπητοί αναλυτές, που βλέπετε ήττα του ΚΚΕ?? Τόσο πολύ σας καίει η άνοδος του των τελευταίων ετών?? Χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει θα μου πείτε...

Γενικό συμπέρασμα: Η αποχή ήταν πολύ μεγάλη, αλλά είναι αντίδραση προς τη λάθος κατεύθυνση! Τίποτα ποτέ δεν άλλαξε με τη ΜΗ ΔΡΑΣΗ! Όλα αλλάζουν με τη ΔΡΑΣΗ! Και δράση με αποχή δε γίνεται! Πρέπει ο λαός να καταλάβει ότι με την αποχή δεν τρομάζει κανέναν, αλλά ακριβώς το αντίθετο! Η αποχή νομιμοποιεί το αποτέλεσμα, που ουσιαστικά δεν είναι βούληση της πλειοψηφίας του λαού, αλλά ενός μέρους του εκλογικού σώματος, που κυμαίνεται (ανάλογα με την αποχή).

ΥΓ: Το "κόκκινο νησί" έδωσε για άλλη μια φορά το παράδειγμα. Για όσους δεν κατάλαβαν, αναφέρομαι στην Ικαρία, όπου και στους 3 δήμους είχαμε πρωτιές για το ΚΚΕ με μεγάλα ποσοστά και 2η θέση στους Φούρνους. Επίσης στο Μανταμάδο στη Μυτιλήνη άλλη μια πρωτιά. Μεγάλα ποσοστά επίσης στη Ζίτσα Ιωαννίνων, στο Παλαιόκαστρο Τρικάλων, στην Παλίκη Κεφαλλονιάς, στη Σκόπελο, στην Ιθάκη, στη Θάσο, στην Καισαριανή, στη Νίκαια και σε πολλούς ακόμα δήμους! Και ο αγώνας συνεχίζεται...

ΥΓ2: "Συμπεράσματα απόχης" είναι ο τίτλος του ποστ, θέλοντας να κάνω ένα λογοπαίγνιο μεταξύ αποχής και απόχης. Ο νοών νοείτω...